DÖRT BAŞLI ŞEHİR şiir klibi

 

istanbul-un-resimleri

izlemek için :http://www.vimeo.com/7013889

ben ne tarih hocasıyım

ne de coğrafya

beni ancak

dört köşeli bir

           ambar kadar

                 alakadar

      eder

            ayasofya!

NAZIM  HİKMET

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sfenksin Gölgesinde Entropi ve Tasarlanan Son: Saplantıdan Türsel İntihara

Resim
  I. Saplantının Psişik Anatomisi ve Sfenksin İllüzyonu İnsan bilincinin en karmaşık çıkmazlarından biri, zihnin bir nesneyi, kişiyi ya da ideali varoluşsal bir kurtuluş eksenine oturtarak ona saplantı derecesinde bağlanmasıdır. Bu durum biyolojik düzeyde dopaminerjik sistemin hedefi değil, "arama ve ele geçirme sürecini" aşırı ödüllendirmesiyle başlar; fakat psikanalitik düzlemde çok daha derin bir yarılmaya işaret eder. Saplantı nesnesi, kendi çıplak gerçekliği içinde arzulanan bir varlık değildir; o, öznenin kendi içsel eksikliğini, bastırılmış hakikatini ve onaylanmamış benliğini temize çekeceğine inandığı metaforik bir sfenkstir . Yol ayrımında bekleyen sfenks, bilincin yüzleşmekten kaçındığı gölgesidir. İnsan, kendi hakikatini doğrudan sahiplenme cesareti bulamadığında, varoluşsal meşruiyetini sfenksin onayına bağlar. "Eğer onun bilmecesini çözersem, eğer o ulaşılamaz nesneyi fethedersem, nihai özgürlüğüme kavuşacağım" yanılsaması, zihnin geliştirdiği...
Devamı

Rüzgârın İllüzyonundan Adımların Yankısına: Hareket, İrade ve Berrak Eylemsizlik

Resim
  Suyun Yüzeyindeki Yanılsama ve Nedenler Ağı Kendimi bildim bileli, belli bir kuvvetin etkisiyle sürüklenen cisimleri bir köşeye çekilip uzun uzun izlemeyi severim. Çocukluğumdan kalma bir alışkanlıktır bu; nesnelerin katı gerçekliğine çarpmadan önce, hareketin ardındaki gizli koreografiyi çözmeye çalışmak... Yağmur sonrası sokakta birikmiş çamurlu bir suyun üzerinde usulca kayan çelimsiz bir dal parçasını, içinde kürekçilerin ter döktüğü bir kayığa benzetirdim. Sert bir sonbahar poyrazının havada savurduğu şeffaf bir naylon poşetin sersemce çırpınışlarında telaşlı bir yaban arısının ya da yolunu kaybetmiş bir sineğin telaşını görürdüm. Gökyüzünde ağır ağır alçalan bir martı tüyü, benim gözümde avına kilitlenmiş bir kartalın süzülüşünden farksızdı. Zihnim o yaşlarda bile bu cisimlerin cansız olduğunu ayırt ederken daima arkalarındaki güç kaynağını hesaba katıyordu. Akıntıyı keserseniz dal dururdu; rüzgâr dindiğinde poşet çamura yapışırdı. Canlıları ise bambaşka bir dokunulmazlı...
Devamı

Ahtapotun Yalnızlığı ve Kolektif Bilgelik: Yapay Zekâ Çağında İnsan Olmak

Resim
  Hayatta Kalma Eşiği İnsanlık, tarihinde ilk kez tanrılar, krallar veya ideolojiler tarafından çizilmeyen bir eşikte duruyor. Bu yeni eşiği, bizzat kendi üretim gücümüz, kendi hızımız ve kendi zekâmız belirliyor. Yüzyıllardır adına "ilerleme" dediğimiz yolun sonuna geldik; artık karşımızdaki, bir ilerleme değil, bir "hayatta kalma eşiği"dir. Bu eşik, bizi yalnızca ne yapabileceğimizle değil, kim olduğumuzla ve daha da önemlisi, birlikte nasıl var olacağımızla yüzleşmeye zorluyor. Bu varoluşsal gerilimin merkezinde, zekâsı ve uyum yeteneğiyle çağımıza ilham veren, ancak yalnızlığıyla da en büyük tehlikemizi fısıldayan bir canlı duruyor: ahtapot . Ahtapot Zekâsı: Uyumun ve Yalnızlığın Metaforu Çağımızın temel çelişkisini, yani bireysel olarak ulaştığımız olağanüstü yetenekler ile kolektif olarak içinde bulunduğumuz derin çıkmazı anlamak için ahtapot metaforu güçlü bir analitik araç sunar. Ahtapot, zekânın salt hesaplama gücü olmadığını, aynı zamanda çevreyle bütünle...
Devamı