(Sahne alacakaranlıktır. Arka planda devasa, henüz tamamlanmamış bir yapının iskeleleri ve bu iskeleleri yıkan rüzgârın uğultusu duyulur. Karakter, ellerinde toza ve harca bulanmış çizimler, bir an durur. Rüzgâra karşı göğsünü gererek, kendi içine söyler gibi başlar; ama sesi giderek mekânı dolduran bir kararlılığa ulaşır.) (Derin bir nefes alır, elindeki kâğıtlara bakar) "Bana zamanın sakin bir nehir gibi aktığını söyleyenler, hiç bu caddenin tozunu yutmamış olanlardır. Bakıyorlar ama görmüyorlar... Her gün yanından geçip gittikleri bu binaların, bu kararların, bu hayatların aslında donmuş birer mazeret olduğunu anlamıyorlar. Siz burayı bitmiş bir şehir sanıyorsunuz, değil mi? İşlerin bittiğini, defterlerin kapandığını, kaderin çoktan mühürlendiğini... Oysa ben adımlarımı attıkça ayaklarımın altındaki o çatırdayan sesi duyuyorum. Bugün dediğiniz şey, geçmişin molozlarıyla geleceğin kavgasıdır! Bir yanımda, daha harcı kurumadan yıkılan, gürültüyle devrilen o mağrur taslaklar...
Yorumlar